pozycjonowanie stron - Irfanview lub infraview. - oprogramowanie dla lekarza
Last Minute Bułgaria - angielski gliwice - drewniane domy

Kapibary:

  • WAZNIEJSZE FAKTY
     Kapibara (Hydrochoerus hydrochaeris) należy do rodziny Hydrochoeridae w rzędzie Rodentia. Innym przedstawicielem rodzaju jest mniejszy gatunek H. isthmius z Panamy, zach. Kolumbii i pf.-zach. Wenezueli. Długość: gfowa I tułów do 1,3 m. Wysokość: w kłębie do 60 cm. Masa: średnio 50 kg. M W gorące popołudnie kapibary chłodzą się w wodzie, z której często wystają im tylko oczy, nozdrza i uszy. Dobrze pływają i mają błonę pławną między palcami. Zagrożenia Na kapibary polowano od wielu stuleci. W rezultacie liczebność gatunku, pomimo że jest on szeroko rozprzestrzeniony, na wielu obszarach drastycznie się zmniejszyła. Chociaż ssaki te nie są zagrożone wyginięciem, to jednak, na przykład w Peru. znikły z wielu obszarów wodnych, gdzie kiedyś były bardzo liczne. Największym zagrożeniem dla tych zwierząt jest osuszanie przez człowieka terenów podmokłych. Eksploatacja W Wenezueli przez wiele lat dokonywano istnych rzezi kapibar, częściowo z tej przyczyny, iż farmerzy uważali je za konkurentów pokarmowych zwierząt domowych. Jednak jak wykazały badania, kapibary - żywiące się niską roślinnością w pobliżu wody - nie stanowią istotnej konkurencji dla bydła. Ponadto w Wenezueli istniało zapotrzebowanie na mięso kapibar, gdyż katoliccy misjonarze w szesnastym wieku zaliczyli kapibary do zwierząt, które mogły być zjadane w okresie Wielkiego Postu. Z tego powodu do dzisiaj dość często można tam spotkać hodowle kapibar, a dorosłe osobniki są corocznie zabijane, głównie w lutym. Kapibary hoduje się nie tylko dla ich mięsa, ale także skór oraz tłuszczu wykorzystywanego w przemyśle farmaceutycznym. Uważa się, że hodowle kapibar mają korzystny wpływ na utrzymanie naturalnych terenów podmokłych.Biura rachunkowe Kraków